Ολυμπιακός-Ρούμπιν Καζάν... part 2. Την Πέμπτη οι δύο ομάδες διασταυρώνουν ξανά τα ξίφη τους σε ένα ματς διαφορετικό από εκείνο της Μόσχας.

Με την αναμέτρηση του Ολυμπιακού με τον Πανιώνιο δεν θεωρώ ότι υπάρχει ιδιαίτερος λόγος να καταπιαστώ. Οι Πειραιώτες με... σβηστές μηχανές πέτυχαν μία επαγγελματική νίκη έχοντας ως σημεία αναφοράς τους Χολέμπας και Μακούν ενώ θετικά μηνύματα έστειλαν οι Αμπντούν και Ντιόγο. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο για έναν αγώνα που θα ξεχάσουμε πολύ γρήγορα...

Τώρα υπάρχει το κρίσιμο παιχνίδι της Πέμπτης. Ένα ματς όπου οι πρωταθλητές Ελλάδας θα πρέπει να μπουν και πάλι πολύ δυνατά. Οφείλουν να πρεσάρουν από την αρχή, να εγκλωβίσουν την Ρουμπίν Καζάν και να... καθαρίσουν από νωρίς τον αγώνα.

Η εν λόγω αναμέτρηση θεωρώ πως διαφέρει από αυτήν του Λουζνίκι. Και αυτό κυρίως γιατί η Ρουμπίν δεν έχει να χάσει τίποτα. Θα έρθει στην Αθήνα απελευθερωμένη.

Δίχως άγχος στα πόδια της είναι ικανή να κάνει την ζημιά ειδικά σε αντεπιθέσεις, εάν δεν προσεχθεί όπως πρέπει. Επίσης δεν είμαι τόσο σίγουρος πως οι Ρώσοι όντως το εννούν αυτό που λένε: ότι δηλαδή δεν τους ενδιαφέρει η Ευρώπη αλλά να βρεθούν ξανά του χρόνου σε μία ευρωπαϊκή διοργάνωση. Πέμπτη κοντή γιορτή βέβαια... Θα τα δούμε αυτά στο χορτάρι.

Για μένα ένας πολύ σοβαρός Ολυμπιακός -βάσει της εικόνας των δύο ομάδων στο προηγούμενο ματς- μπορεί να περάσει αυτήν την Ρουμπίν Καζάν. Θα πρέπει όμως στο γήπεδο να βγάλει και πάλι καρδιά, ψυχή, πάθος και ουσία...