Το ποδόσφαιρο είναι ένα σπορ όπου σχεδόν όλοι κοιτάνε τον ποδοσφαιριστή όταν έχει την μπάλα και εκεί επικεντρώνονται οι εντυπώσεις. Λάθος όμως είναι αυτό και άδικο.

Μόνο ο κάθε ποδοσφαιριστής ξέρει τι εντολές έχει από τον προπονητή του… Ο Βαλβέρδε για παράδειγμα βάζει τον Φετφατζίδη βασικό και όχι τον Ρόμενταλ για κάποιους λόγους. Γιατί νομίζετε; Επειδή ο μικρός κάνει μαγικά; Όχι. Μαγικά κάνει και ο Ζαϊρί, αλλά δεν είναι ούτε στην αποστολή τις περισσότερες φορές! Γιατί; Επειδή δεν κάνει χωρίς την μπάλα αυτά που θέλει ο προπονητής.

Πρέπει να προσέχουμε τους παίκτες τι κάνουν και χωρίς την μπάλα. Αυτό είναι το μυστικό για την επιτυχία μιας ομάδας. Ο Βαλβέρδε γνωρίζω προσωπικά ότι ζητάει από τον Φετφατζίδη πράγματα που είναι για το καλό της ομάδας, αλλά όχι για το καλό του παίκτη - με τον τρόπο που βλέπουν το ποδόσφαιρο οι φίλαθλοι. Οι οποίοι κοιτούν τον παίκτη όταν έχει την μπάλα.
Στο ματς με τον ΠΑΟΚ ο Φετφατζίδης έτρεξε πάρα πολύ, έφτανε μέχρι τη γωνία του κόρνερ στην άμυνα του Ολυμπιακού, γινόταν ως και δεξί μπακ!

Για να βοηθάει τον Μοντέστο, επειδή ο ΠΑΟΚ είχε από εκεί τον Βιεϊρίνια, έβγαινε και ο Ίβιτς μερικές φορές, ανέβαινε και ο Σακελλαρίου. Όταν λοιπόν παίζεις τόση πολλή άμυνα, όταν τρέχεις, μαρκάρεις και σκίζεσαι, τα φτύνεις. Και επειδή τα φτύνεις δεν έχεις τις δυνάμεις να κάνεις πολλά με την μπάλα. Ο κόσμος δεν το βλέπει αυτό και φαίνεσαι μετά ελάχιστος μπροστά στον Ρόμενταλ, ο οποίος μπαίνει αλλαγή στη θέση σου, μπαίνει ξεκούραστος και κάνει σπουδαία πράγματα επιθετικά στο συγκεκριμένο ματς.

Αυτό είναι το άδικο πολλές φορές στο ποδόσφαιρο. Να λέει ο κόσμος «πολύ καλύτερος ο Ρόμενταλ από τον Φετφατζίδη». Ναι ε; Και τότε γιατί ο Βαλβέρδε βάζει τον μικρό βασικό; Διότι ο μικρός θυσιάζει την εικόνα του και κάνει αυτό που του ζητάει ο προπονητής τρέχοντας και πιέζοντας στην άμυνα. Αυτό ο Ρόμενταλ δεν μπορεί να το κάνει.

Αν ήταν αντίστροφα τα πράγματα, αν ξεκινούσε δηλαδή στο ματς ο Ρόμενταλ και έτρεχε ως το σημαιάκι του κόρνερ να παίζει άμυνα, θα τα έφτυνε, με αποτέλεσμα επιθετικά να μην κάνει πολλά, θα έμπαινε αλλαγή στη θέση του ο Φετφατζίδης ξεκούραστος και θα έκανε κι αυτός αυτά που έκανε ο Ρόμενταλ. Τότε όλοι θα έλεγαν «α, πολύ καλύτερος από τον Ρόμενταλ ο Φετφατζίδης»!  

Μην πυροβολείτε λοιπόν τον μικρό, διότι μέχρι και πέρσι έπαιζε στα πρωταθλήματα κάτω των 21 που είναι της πλάκας. Οι αντίπαλοι εκεί είναι της πλάκας, καμία σχέση η δύναμη, η κλοτσιά, το τρέξιμο, το μαρκάρισμα. Ο Φετφατζίδης μέχρι πέρσι ΔΕΝ ΜΑΡΚΑΡΕ! Με τα μάτια μάρκαρε! Καμία σχέση με φέτος. Το τρέξιμο που έριχνε μέχρι και πέρσι στα πρωταθλήματα κάτω των 21 δεν έχει καμία σχέση με το τρέξιμο που ρίχνει φέτος. Δεν είναι μηχανή, άνθρωπος είναι. Φυσικό είναι να έχει κουραστεί και να μην έχει τις ίδιες δυνάμεις να κάνει πράγματα και θάματα.

Αυτό που του κάνει ο Βαλβέρδε, πάντως, ξέρει κι ο ίδιος ότι είναι προς το συμφέρον του. Διότι πρώτον παίζει βασικός και δεύτερον παίζει σε υψηλούς ρυθμούς, όπως απαιτεί το σύγχρονο ποδόσφαιρο. Συνηθίζει σε αυτούς τους ρυθμούς και εξασκεί τη φυσική του κατάσταση, με αποτέλεσμα σε 1-2 χρόνια να μπορεί να έχει μεγαλύτερες δυνάμεις, ώστε και να πρεσάρει και να τρέχει πάνω- κάτω και να μπορεί να κάνει περισσότερα πράγματα επιθετικά χωρίς να εξαντλείται.

Το θέμα είναι πώς βλέπουμε εμείς το ποδόσφαιρο, οι οπαδοί και οι δημοσιογράφοι. Και στο κάτω- κάτω, δεν μπορώ να ακούω υποτιμητικά σχόλια για τον Φετφατζίδη που δεν πλήρωσε ούτε ευρώ ο Ολυμπιακός για να τον αποκτήσει, όταν από την άλλη πλευρά υπάρχει ένας παίκτης διάσημος ο οποίος στοίχισε καραβιές χρημάτων, και δεν υπάρχει στο ματς. Στον Ριέρα θα επικεντρωθώ που έχει παίξει σε Ισπανία και Αγγλία, και όχι στο παιδάκι που έχει παίξει στα τσικό της Ελλάδας. Άντε μπράβο.

Για να μη θυμηθώ την άλλη παλτουδιά, τον Ντιόγο, που με τα 9 εκατ. ευρώ και το παχυλό του συμβόλαιο μπορούσες να βρεις (αν είχες την ικανότητα) 5 Μιραλάς και 500 Φετφατζίδηδες!